| ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นเวลาที่เริ่มมีอะไรให้ชวนสงสัยว่าบ้านเมืองนี้เป็นอะไรไปเเล้ว ที่จริงไม่อยากจะเท้าความว่า ความปรวนเเปรต่างๆ เป็นผลมาจากภาวะหลังรัฐประหาร ที่ไม่สามารถเอาอะไรมายึดเหนี่ยวให้คนยอมทำตามเสียงส่วนใหญ่ได้ จึงเกิดการขุดคุ้ยสิ่งที่คุณเรียกว่า “ไทย” เข้ามาสร้างศูนย์รวม ที่กลับยิ่งรวม ยิ่งเเตกเเยก เเละยิ่งสร้างความน่ากระอักกระอ่วนใจเป็นอย่างดียิ่ง เริ่มตั้งเเต่การสร้างคุณธรรมของ “คนไทย” จนมาถึงการตั้งยามตรวจจับการยืนตรงเคารพเพลงชาติ (ขอโทษ วันนี้ที่อารีย์มีการล้วงกระเป๋า – ขอ “ยาม” หน่อย) บรรดาผู้นิยมความเป็นไทยขึ้นสมอง ก็ยังประดิษฐ์มาตรการต่างๆ เข้ามาเพื่อถลุงงบประมาณที่มีอยู่ โดยไม่สนใจว่า วิธีการที่ท่านประดิษฐ์ขึ้นมานั้น นอกจากจะเปลืองงบประมาณ ไม่ทำให้คนไทยรักกันมากขึ้น เเล้วยังสร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนตาดำๆ เสียอีก การวัดความรักชาติด้วยการยืนตรงเคารพธงชาติ จนฝุดเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังขึ้นมาไล่จับคนไม่ยืนเคารพธงชาติ ขอเปลี่ยนเป็นเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังรถที่ไม่หยุดให้คนข้ามทางม้าลายได้ไหม เฝ้าระวังคนไม่เคารพกฎหมาย ที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ก่อนที่ท่านจะบอกว่าให้รักชาติ ช่วยกรุณาสำรวจตัวเองนิดหนึ่ง รักชาติเพื่อสุดท้าย จะได้ตักตวงให้เต็มคราบจากชาติ เเละประชาชนที่ท่านรัก หรือไม่ก็เพื่อดึงประชาชน มาเป็นฟันเฟืองเพื่อกลไกบางอย่าง ที่ท่านอุตส่าห์ชวนให้เชื่อ บังคับให้เชื่อว่า นี่เเหละ คือ “ชาติ” ที่ควรจะรัก คอรัสร้องประสานเสียง “ความมั่นคงของชาติ” บางคนเชื่อว่าชาติเป็นของเรา เรามีหน้าที่ปกป้องชาติ ก็เลยรวบความมั่นคงของฉัน กับความมั่นคงของชาติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ความมั่นคงของมนุษย์เอาไว้ปาหี่หลอกฝร่ังที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวในเวทีโลก ทางเลือกที่ดูเหมือนจะมีหมดโปรโมชั่นก็เหมือนๆ กัน หรือเปล่า เเตกต่างที่เเบรนด์ของผู้นำ เนื้อใน same same but not different ตอนนี้เลยขอรักปากท้อง เพราะประชาชนเข้มเเข็ง ประเทศชาติเเข็งเเรง เเต่ไทยเข้มเเข็ง ได้ข่าวว่าจับทุจริตอยู่ เดี๋ยวก็รู้ว่าใครเข้มเเข็ง |
Filed under: Political Sciences
