|
วิวาทะต่อเน็ตอืด เเละเเพง มักดังมาช่วงฝนโปรย สายฝนโปรยปรายงมา พร้อมกับอาการอืดอาดของ ADSL วัดสปีดเเล้ว โถ จ่ายเงินไปสองเม็ก ทำไมมาเเค่ปริ่มๆ เม็กเดียวล่ะ จะโทรไปโวยก็ไม่ได้ เพราะตอนที่ซื้อบริการอินเตอร์เน็ต เขาพิมพ์ไว้ตัวเล็กเท่ามดนาโนว่า บรรดาตัวเลขทั้งหลายที่ระบุความเร็ว ไม่ได้เเปลว่าเราจะได้คามเร็วเท่าที่เราซื้อ เเต่ชขึ้นอยู่กับจำนวนผู้ใช้ใน bandwidth ด้วย แต่ใครจะไปนึกว่า ความเร็วจะตกไปถึงเกือบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ล่ะ และถ้าอยู่ต่างจังหวัดด้วย ไม่อยากคิดเลยค่ะ ว่าเเล้วเราก็เจอบทความจากผู้จัดการอันนี้ http://manager.co.th/CyberBiz/ViewNews.aspx?NewsID=9520000116629 ดูเหมือนจะตรงไปตรงมามาก ถ้าซื้อ มาเกินกว่าที่ใช้ ก็ลดความเร็วของเเพคเกจ เเละประหยัดเงินได้ สมัคร 8 Mbps เเต่ได้ใช้จริงๆ เเต่ 2 Mbps แล้วถ้าใช้เเพคเกจ 2 Mbps จะเหลือเท่าไหร่ ไม่อยากทำบัญญัติไตรยางค์เทียบเลยจริงๆ เอาเข้าจริง เดี๋ยวนี้เวลาซื้อ ต้องซื้อเผื่อด้วย อยากได้สัก 4 Mbps ต้องซื้อให้สูงกว่า 4 Mbps ด้วยซ้ำ และเนื่องจากบริการอินเตอร์เน็ต ADSL เเทบจะไม่มีการควบคุมคุณภาพของสินค้า มาตรฐานขั้นต่ำ การควบคุมการโฆษณา หรือการดูเเลผู้บริโภคกันเลย (ทนไม่ไหวก็โทรไปบอกว่า ถ้าไม่ปรับปรุง ตรูจะเลิกเเล้วนะ) ISP เเต่ละเเห่ง จึงสามารถบรรจุข้อจำกัดต่างๆ ไปในเงื่อนไขที่พิมพ์ตัวเล็กเท่ามด เเละผู้บริโภคต่างก็เรียนรู้กันเองว่า ถ้าอยากได้เน็ตความเร็วเท่าไหร่ ให้ซื้อเผื่อๆ เอาไว้ การบริโภคเน็ตความเร็ว “ล้นเกิน” จึงเป็นทางออกเดียวที่จะทำให้ได้ใช้อินเตอร์เน็ทในความเร็วที่ตนเองต้องการ เเต่ต้องจำยอมเสียค่าใช้จ่ายเกินจริง การลดขนาดเเพคเกจอินเตอร์เน็ตจึงไม่ใช่คำตอบ ตราบใดที่ไม่มีการประกันมาตรฐานความเร็วขั้นต่ำของผู้ให้บริการ หรือการกำหนดมาตรฐานการให้บริการอินเตอร์เน็ต ADSL อย่างเป็นรูปธรรม อย่าลืมทำ speedtest ที่ speedtest.or.th สคบ. เขาจะได้ทราบปัญหานะจ๊ะ โครงการสามเดือนสิ้นสุดเดือนพฤศจิกายนนี้ |
Filed under: Political Sciences